Uroczystość

- Przygotowałem dwie różne mowy, żebyś mógł tato wybrać. Jedna jest zielona, a druga jest żółta.
- Niech będzie zielona...

Ten moment wiele zmienia. Christian, jeden z uczestników tytułowej uroczystości, wygłasza jubileuszową mowę na cześć ojca. Tak zaczyna się rytuał konfrontacji. Uroczystość staje się ceremonią, na którą zaproszone zostają winy, grzechy i demony z przeszłości.

Toasty przeplatają się z oskarżeniami, śmiech z przerażeniem, a rodzinne sekrety wychodzą na światło dzienne z całą swoją brutalnością. Czy winni poniosą konsekwencje? W tym świecie odwróconych obrazów i koślawych sensów trzeba dać głos nigdy nieopowiedzianym historiom. Trzeba zadawać pytanie kim stajemy się, jeśli przez lata funkcjonujemy w kłamstwach i półprawdach. "Bogajewska nie idzie w stronę rekonstrukcji filmowego pierwowzoru. Buduje własną strukturę – pełną napięć, symboli, powracających gestów «Uroczystość» staje się opowieścią o odpowiedzialności i o granicy, którą trzeba przekroczyć, by odzyskać własny głos" - pisała w recenzji Malwina Kiepiel.

"Uroczystość" to pytanie, czy prawda daje jakiekolwiek ukojenie? I komu? Bardziej ofiarom, a może winnym? Co się stało z naszą przyzwoitością? Kiedy to, co „moralne” i „etyczne”, tak bardzo się zdewaluowało? Przeciwstawić się, wykrzyczeć, zawalczyć o oczyszczenie, o prawdę, nawet za cenę utraty rodziny. Tylko jeśli główną więzią rodzinną jest kłamstwo to czy kiedykolwiek to była rodzina...

Nigdy już się nie dowiemy, jak potoczyłaby się kolacja, gdyby jubilat wybrał żółtą mowę… Tylko czy ma to jakiekolwiek znaczenie?

Uwaga: Spektakl dla widzów dorosłych. W spektaklu poruszane są treści dotyczące przemocy seksualnej. Na scenie w formie rekwizytu palone jest cygaro.